خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





دشمنان پیدا و پنهان زبان فارسی

       زبان فارسی به عنوان بردار فرهنگ ایرانی ، از دیرباز بخش بزرگی از هویت ما ایرانیان بوده است . پس از فروپاشی ساسانیان ، مهمترین جنگ افزار ایرانیان ، زبان و فرهنگشان بود و تازیان می کوشیدند این دو را نیز از چنگ ایرانیان بیرون کنند . اما ایرانیان توانستند برخلاف بسیاری از ملت های دربند، هم چنان زبان و فرهنگ خویش را پاس بدارند. هرگاه حکومتهای محلی به دست ایرانیان افتاد ، مانند صفاریان و سامانیان و زیاریان، مردمان این سرزمین در گسترش و توانمندسازی زبان فارسی کوشیدندو آثار فراوانی پدید آوردند. بزرگترین شاهکار و نمونه زبان فارسی هم به دست توانای فرزانه ی توس آفریده شد که ،    « هر که رای و هش و دین دارد ، پیوسته بر او آفرین خواند».

    خلیفه های تازی در دمشق و بغداد ، همچنان به این دشمنی با زبان ایرانیان ادامه می دادند و دست نشاندگان و چاپلوسان آنان ، زبان دفتر و دیوان را به تازی بر می گرداندند و در گسترش آن زبان می کوشیدند. با همه سختی ها و دشمنی ها ، زبان فارسی توانست چندان ببالد و گسترش یابد که بار دیگر در گستره بسیار پهناوری جای خویش را باز کرد. پس از برافتادن خلافت تازیان ، زبان فارسی آزادتر شد و در گستره باز هم بزرگتری رشد و نمو کرد، به گونه ای که دربار گورکانیان هند و قصر سلطان های عثمانی ، از کانون های گسترش زبان فارسی و فرهنگ ایرانی بود.

    به گمان ، امروزه زبان فارسی از چندین سو در فشار است و هر یک از این کسان انگیزه ی خود دارند :

    1-      جالب آنکه دشمنی عربان با زبان فارسی همچنان در زمان ما نیز ادامه یافته است و پس از 14 سده هنوز هم دولت عربستان سعودی با تبلیغ های خود در تاجیکستان ، به ایرانیان تاجیک می گوید که زبان فارسی را رها کنید ، نامهای ایرانی را از خود بردارید و نوروز رافراموش کنید !

    2-       دشمنی با زبان فارسی تنها به عربستان سعودی ختم نمی شود . در افغانستان کنونی نیز قوم حاکم پشتون (به تحریک بریتانیا) با ایجاد «وزارت کالچر ! » و « پشتو تولنه(فرهنگستان پشتو)» ، می خواهد زبان فارسی کتار بگذارد و زبان قبیله ای را به شهروندان خود تحمیل کند.

    3-      گروه دیگری از دشمنان زبان فارسی ، گروه های تجزیه طلب اند. اینان که بخوبی به نقش زبان فارسی در یکپارچگی مردم ایران از هر تیره و آیینی پی برده اند ، نوک پیکان خود را متوجه زبان فارسی کرده اند . به بهانه آموزش زبان مادری ، می خواهند زبان فارسی را نابود یا محدود کنند و به جای آن ، زبان ها و گویش هایی را بگذارند که نه تجربه ی نوشتاری و ادبی دارند، و نه آنکه هیچ گاه خط و گنجینه ای نوشتاری به آن زبان و گویش وجود داشته است .

    4-      آوردگاه تازه ی دشمنان زبان فارسی ، «شبکه های ماهواره ای » است. در بیشتر این شبکه ها ، با آنکه ادعا می کنند برای ایرانیان برنامه پخش می کنند ، اما نوشته ها و نام بسیاری از برنامه ها به خط و زبان انگلیسی است . حتا در برخی ترانه های پیش پا افتاده ای که ، هم خواننده ایرانی است و هم سراینده و نوازنده و هم بیننده و شنونده ، نام و مشخصات ترانه به خط و زبان انگلیسی نوشته می شود ! برخی از این شبکه ها (مانند فارسی وان) آشکارا در خدمت دشمنان ایران و فرهنگ و زبان ایرانی هستند. گذشته از این که در زبان انگلیسی کاربرد واژه ی «فارسی» اشتباه است و باید بجای آن Persian گفت ، این ها حتا عددها را نیز به انگلیسی می گویند ، از جمله «وان - One»! ، مگر عدد « یک » در زبان فارسی وجود ندارد ؟ یا باید نام این شبکه ، «فارسی یک» می بود و یا «پرشین وان» . این شبکه های مبتذل از کیفیت بسیار پایینی برخوردارند و ترجمه هایشان نیز به درد خودشان می خورد و پر است از واژه های انگلیسی. اما امروزه باسرافکندگی بسیار باید گفت ، سخن گفتن شتر گاو پلنگی و بیسوادانه ی لوس آنجلسی ها از راه این شبکه ها در میان مردم ایران نیز پخش می شود و هواخواه هم بسیار دارد.

    5-      شگفت انگیز تر آنکه برخی از دشمنان زبان فارسی ، امروزه خود ایرانی اند ! در میان این گروه ، کسانی هستند که گمان می کنند واژه های انگلیسی «ترجمه ناپذیر»اند.در رستوران ها به جای «خرچنگ دریایی» ، دیگر «لابستر» سرو! می شود، در «فست فود»ها، «چیکن برست» و «استریپس» مرغ فروخته می شود ، پیتزا را بجای تنور در «آون» می پزند، بجای کباب هم ،دیگر «باربکیو» می فروشند، «آرتیست ها » به دنبال «اسپانسر » می گردند تا «شو» بگذارند ! . آدم احساس می کند در پاکستان یا بنگلادش راه می رود که این همه واژه های انگلیسی در میان مردم رایج شده است. برخی پدر و مادران، کودکان بیچاره خود راکه هنوز زبان مادری شان را بخوبی نیاموخته اند و نمی توانند خط فارسی را بخوانند – به آموزشگاه های فشرده و نافشرده زبان انگلیسی می فرستند ! تازه افتخار هم می کنند که فرزندشان به جای آب پرتقال ، «اورنج جویس» می خواهد!

    6-      برخی از ایرانیان ، امروزه هیچ تعصب و غیرتی به زبان خویش ندارند . از این رو هنگامی که به خارج می روند تلاش هم نمیکنند که فرزندانشان در دیار بیگانه زبان فارسی بیاموزند، یا از آن پاسداری کنند. حتا خوشحال هم می شوند که با فرزندان خود به زبان بیگانه سخن بگویند . اگر چه باید از اسپانیایی زبانان یا چینی زبانان آمریکا بیاموزند که در خانه هاشان سخن گفتن جز به زبان مادری ممنوع است . گروه دیگری نیز با آنکه در اینترنت امکان نوشتار به خط و زبان فارسی هست و گیرنده و فرستنده هر دو ایرانی اند،اما به خط و زبان بیگانه با هم نامه نگاری می کنند !  

    شوربختانه در برابر این همه یورش و دشمنی ، امروزه سرباز پرتوانی بنام «ایرانی فرهیخته و میهن دوست» کمتر هست تا از زبان فارسی دفاع کند ، و فرهنگستان زبان فارسی نیز بسیار کند کار می کند . پس تنها می توان به برخی دلسوزان امیدوار بود و به توانایی زبان کهن فارسی که ققنوس وار در همه ی تاریخ پایدار بوده و پایدار هم خواهد ماند.

                                                               منبع : امرداد

     

     


    این مطلب تا کنون 12 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : زبان ,فارسی ,ایرانیان ,انگلیسی ,ایرانی ,      ,زبان فارسی ,زبان انگلیسی ,زبان مادری ,دشمنان زبان ,میان مردم ,
    دشمنان پیدا و پنهان زبان فارسی

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده